Liefs Laura

Na regen komt zonneschijn, altijd, maar dáárna komt er jammergenoeg ook altijd weer een keer regen, en vaak is het dan ook nog zo dat hoe mooier de zon scheen hoe zwaarder de daaropvolgende regen is, of in ieder geval voelt. Hoe hoger je vliegt hoe harder je valt, dat idee. Zo voelde de eerste tweeënhalve week van oktober voor mij in ieder geval wel. September was namelijk met drie giga grote hoogtepunten mijn allertofste maand van het jaar (zie de vorige genietjes van de maand) en ik vloog toen echt heerlijk hoog boven die driedubbele regenboog, maar toen kwam oktober met zijn donkere wolken en overleed mijn lieve oma… en vervolgens had ik een vervelend buik(kramp)virus te pakken. De genietjes en gelukjes waren in deze periode dan ook een heel stuk moeilijker te vinden, creëren en voelen dan normaal, maar aan de andere kant ook des te waardevoller als er dan toch eentje was. En gelukkig maakte de laatste zomerse oktoberweek - toen naast het zonnetje buiten ook het zonnetje in mij weer...

Vorige week vrijdag en zaterdag heb ik voor het eerst in jaaaren iets níét gedaan, iets wat ik normaal letterlijk elke dag doe en wat ontzettend waardevol en misschien zelfs wel onmisbaar voor me is; koken. Ik had namelijk een behoorlijk naar buik(kramp)virusje te pakken die alle eet-en kooklust uit me wegzoog, en dit voelde op de één of andere manier zo onwerkelijk, echt oprecht alsof ik mezelf niet meer was, dat ik er even een dagboekdroedeltje aka hersen/hart-spinseltje uit de losse pols aan wilde wijden, gewoon omdat het kan en het kriebelde.   Normaal trek ik meermaals per dag de koelkast open om er iets uit te ‘snoepen’ of bijvoorbeeld om te fantaseren over wat ik de komende dagen zal gaan koken, en altijd is dit met trek, zin of honger, met een lach. Maar toen dit vorige week dus ineens omsloeg naar een traan, naar een soort neutraliteit en zelfs naar walging wist ik oprecht niet wat ik meemaakte. Ik vond het zó raar om naar al dat eten te kijken en gewoon nergens zin in te ...

Zoals je in mijn vorige blogpost hebt kunnen lezen ga ik over ruim een jaar (terug)verhuizen naar Oirschot, eindelijk, want dit is iets waar ik al héél lang (ruim zeven jaar) op hoopte en steeds vaker rijkhalzend naar uitkeek. Best was al die tijd best prima en mijn appartement al helemaal, maar mijn hart ligt overduidelijk in Oirschot, vooral omdat ruim driekwart van mijn vrienden en familie daar woont. Ik kan niet wachten dus! Nouja, dat kan ik eigenlijk wel, want om aan deze grote verandering te wennen en me er zo goed mogelijk op voor te bereiden is het heel fijn dat ik daarvoor nog meer dan voldoende tijd heb, en ik een soort van steen voor steen deze berg kan verplaatsen. In onderstaande blogpost vertel ik wat meer over de weg tot nu toe (en dus de eerste stenen) naar deze aanstaande verhuizing, dus mocht je daar benieuwd naar zijn, lees dan vooral verder.   Zo’n vijfendertig jaar geleden werd ik recht onder de Oirschotse kerk geboren, echt middenin het dorp dus, en daar woon...

Wat een maand, wat een maand, wowww, want met maar liefst DRIE hele grote en hele bijzondere dit-maak-je-zelden-mee-geluksgebeurtenissen kon het genieten en überblij zijn in september maar niet op, wat een feest! Het lijkt erop dat mijn hoogtepunten van het hele jaar gewoon allemaal in dezelfde maand zitten - en twee ervan zelfs in hetzelfde weekend(!) - doe even normaa-haal. Deze maandelijks terugkerende blogpost gaat dit keer dus een stuk minder over mijn kleine-maar-fijne genietjes en gelukjes, alhoewel, deze drie grote gelukstoppers waren (en zijn) uiteraard wel omringt door tientallen van die kleintjes, dat zul je zometeen wel snappen. Het was écht een dikke vette september to remember voor mij dus dit keer, een maand met drie prachtige sprankelende regenbogen erboven, en waarom dat zo was lees je hieronder.   Alles is liefde.  Deze sublieme september begon meteen al met een giga genietdag die overliep van liefde (plus van spanning en lichamelijke klachten, maar die laat ...

In de rubriek ‘Wat heb ik ge-….?’ bespreek ik een greep uit hetgeen ik de afgelopen tijd gelezen, geluisterd, gezien, gegeten, gekocht, gemaakt en gedaan heb, en geef ik dit een punt tussen de 1 en 10. Ook in deze vijfde (zomer)editie komen er weer lekker veel diverse dingen aan bod waaronder een aantal absolute aanraders, dus wie weet ook iets wat voor jou het proberen of onthouden waard is.   Wat heb ik ge-….? -lezen Ik zat een groot gedeelte van de zomer in een hele fijne leesflow, met name doordat ik veel erg goede boeken te pakken had, maar ook omdat ik deze ‘andere werelden’ nodig had om mijn hoofd ontspanning en afleiding te geven. Ik zal mijn stapel boekbesprekingen dan ook ultra kort houden deze keer, zowel voor jullie als voor mezelf wel zo prettig denk ik.  []  Sterk als een leeuw - David Samwel  Puur en aangrijpend persoonlijk verhaal over adoptie, anorexia en liefde die me erg gegrepen heeft en bijgebleven is.  Punt; 8.  []  De onsterfelij...