Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Welkom op mijn blog!

Wat leuk dat je een kijkje komt nemen op mijn blog, van harte welkom! Mijn naam is Laura, 33 jaar en ik ben woonachtig in het mooie Brabant. Het meest gelukkig word ik van wandelen in de natuur, tijd doorbrengen met dierbaren, plantaardig kokkerellen en creatief bezig zijn op allerlei andere vlakken, waaronder schrijven. Al zolang als ik me kan herinneren vind ik het heerlijk om te schrijven. Als kind schreef heb ik honderden fantasieverhalen, had ik diverse penvriendinnen door heel Nederland en schreef ook vaak lange brieven naar vriendinnetjes of familie, heb ik altijd een ‘dagboek’ gehad (nog steeds) en schrijfopdrachten op school waren mijn ultieme favoriet.  Sinds mijn chronisch ziekzijn (2015) heb ik mijn passie voor het schrijven meer dan ooit weer herontdekt, op allerlei manieren. Ongeveer drie jaar geleden ben ik begonnen met het openbaar schrijven van mijn hersenspinsels op Instagram. Vooral voor mezelf, als een soort verwerking en uitlaatklepje. Maar ook wilde ik graag nog m
Recente berichten

Met volle angst vooruit!

Wat kan er in een jaar toch veel veranderen en ‘normaal’ worden... Zowel direct om je heen en in de wereld, wat het afgelopen jaar maar al te goed laat zien, als bij/in/met jezelf op persoonlijk vlak. Gisteren besefte ik me dat ik ongeveer een jaar geleden pas voor het eerst een vol uur in mijn eentje durfde te wandelen. Iets wat ik nu bijna dagelijks doe zoals jullie vast wel weten, iets wat heel gewoon voelt en echt bij mijn dag hoort, echt bij mij hoort, en zelfs essentieel is om me goed te voelen. Maar dit was jarenlang allesbehalve het geval, eerst vooral doordat het lichamelijk onmogelijk was en later met name door angst. Angst die ik nog steeds dagelijks voel rondom (alleen) het huis uit gaan, maar me veel minder overruled en mijn leven niet meer zo extreem beheerst en beperkt. Het voelt alsof dit alweer jaren zo (gemakkelijk) op dit ‘niveau’ is, maar gisteren besefte ik me dus dat ik pas krap een jaar die echte solowandelingen maak. Geen blokjes om in een beperkte straal vanaf

Wanneer het bij poppenmoeder zal blijven...

Al een hele tijd loop ik aan te hikken tegen het wel of niet schrijven van een blogpost over mijn  ongewenste niet-moederschap, niet omdat ik het niet wil of durf te delen, maar wel omdat mijn gevoelens en ervaringen omtrent dit kwetsbare onderwerp zo ontzettend moeilijk te verwoorden zijn. Als onmogelijk ervaar ik het zelfs, want het dekt bij lange na never nooit de complexe lading, er zijn gewoonweg geen woorden voor, zelfs in mijn talige hoofd niet. Maar omdat afgelopen week door Moederdag het woord ‘mama’ en alles daaromheen me extra veel om de oren vloog, werd de drang om in de pen te klimmen te groot om te negeren en wilde ik toch proberen er wat woorden aan te geven. Met name omdat ik het belangrijk vind ook een ander geluid te laten horen in plaats van het eenzijdige beeld dat van deze dag overal de wereld ingeslingerd wordt. Want Moederdag is voor lang niet iedereen een feestdag gevuld met vrolijkheid, ontbijt op bed, cadeautjes, hartjes, knuffels en kusjes. En aan de andere k

Genietjes van de maand *APRIL*

Ja, je ziet het goed, een nieuwe rubriek! Ik heb de knoop eindelijk door durven hakken, ben bijbehorende piekergedachtes (een soort van) de baas geworden en heb mijn perfectionisme genoeg laten vieren om dit al een tijdje sudderende idee nu ook echt uit te gaan voeren. Niet dat het zo immens groots of moeilijk is, integendeel, alleen mijn hoofd maakt(e) het dat uiteraard weer eens wel. Maar toen ik tijdens een zonnige lentewandeling plotseling een heel krachtig gevoel ervaarde rondom dit idee, en niet alleen de lucht opentrok maar ook mijn zelfvertrouwen, was de beslissing om deze maandelijkse nieuwe rubriek ‘gewoon’ te gaan schrijven ineens wel met een goed gevoel     gemaakt. De tijd was rijp. Ik ga het gewoon doen, proberen, een beginnetje maken (zoals ik me in mijn eerste blog van januari voornam), en heb lak aan wat anderen en mijn piekerhoofd allemaal vinden, let’s just do it. Zou de zon me geholpen hebben? De lente? Alle nieuwe beginnetjes, groeiers en bloeiers overal? Wie weet,

Mediteren; van onzin naar zinvol

Mediteren, wie mij vroeger gezegd zou hebben dat ik dit nu dagelijks minstens een half uur zou doen had ik never nooit geloofd en vooral heel hard uitgelachen. Doe even normaal, een beetje zweverig in kleermakerszit ahummm-en zeker, wat een onzin en vooral mega zonde van je tijd had ik dan gedacht. Hoe compleet anders is dat vandaag de dag. Dagelijks mediteren is nu voor mij echt onmisbaar en net zo’n grote levensbehoefte als eten, drinken, slapen, vrijheid en verbinding. Het is zelfs een soort vervangend medicijn geworden; houdoe en bedankt oxazepammetjes. Dit van onzin-naar-zinvol-proces is heel erg gestaag maar vooral ook heel erg natuurlijk gegaan, echt op gevoel en niet zozeer op moeten, gedachtes en streefdoelen. Dat maakt het punt waarop ik als ultieme ‘moetjeskoningin’ nu sta extra bijzonder en waardevol voor mij, extra duidelijk ook hoe onmisbaar mediteren dus blijkt te zijn en hoe sterk dit diep van binnen dus wèl bij me past. Uiteindelijk dan, want het was heel erg zoeken na

GroenteGelukjesGrabbelton #5 Amazing Asperges

Oh yes, het aspergeseizoen is weer aangebroken; wat een feestje, wat een geluk, wat een verwennerij! Elk jaar opnieuw kan ik niet wachten totdat het weer zover is, totdat het witte goud weer wekelijks op mijn bord (en tong) ligt, yummm. Één of twee keer per week trakteer ik mezelf (of mijn lieve mama me) op een flinke portie van deze hemelse heerlijkheid. Vers van het land uiteraard, echt ideaal en een geluk om midden tussen meerdere aspergeboeren te mogen wonen. Een ‘nieuwe’ of tijdelijke seizoensgroente betekent voor mij ook dat er een nieuw blik aan creativiteit opengaat, want alhoewel asperges zonder poespas al intens lekker zijn, kan ik het toch niet laten om af en toe ook eens wat anders te proberen. Nu is het out-of-the-aspergebox-probeerproces voor dit jaar nog in volle gang, maar omdat ik van voorgaande jaren nog meer dan genoeg toptips op de plank in mijn hoofd heb liggen, leek het me een goed idee om deze vijfde GroenteGelukjesGrabbelton te wijden aan de amazing asperge. De